'Gözlerimi kapadığım zaman senin hayalini görüyorum...' diyorsun. Ah Âliye, ben gözlerim açıkken bile hep seni görüyorum.

Rauchen lässt sich nicht entbehren, wenn man nichts zum Küssen hat.
(Öpecek kimsesi olmayanlar için sigara içmek kaçınılmazdır.)

“Şurası kesin ki: Eğer ameliyat yapmak yerine her akşam dairemde koroyla birlikte şarkı söylemeye başlarsam, yıkım gelir, beni bulur! Eğer tuvalete gittiğimde, ifademi bağışlayın, klozetin yan tarafına işersem, üstelik Zina ve Darya Petrovna da aynısını yaparsa tuvalette yıkım ortaya çıkar. Bundan hareketle, yıkım klozette değil, kafalardadır! Bu bariton sesliler “Vuralım yıkıma"? diye bağırdığında gülüyorum. Yemin ederim, bana komik geliyor bu! Çünkü bundan her biri kendini bir güzel pataklamalı sonucu çıkar! Dünya devrimini, Engels'i ve Nikolay Romanov'u, ezilen Malayları ve benzeri halüsinasyonları ağızlarından tükürüp asıl işlerine, yani kümeslerin temizliğine başladıkları zaman yıkım kendiliğinden ortadan kalkar. İki Tanrıya kulluk edilmez! Aynı anda hem tramvay yollarını temizleyecek hem de pasaklı İspanyol çocuklarının kaderini tayin edeceksin. Bunu kimse beceremez, doktor, hele ki Avrupalıların iki yüz yıl gerisinden gelen, pantolonunun düğmesini bile doğru dürüst ilikleyemeyen insanlar hiç beceremez!”

Bir frene muhtacım, sana vapurdan yazdığım mektupta yazdığım şekilde bir arkadaşa muhtacım. Yarım taraflarımı örtecek veya tamamlayacak birisine muhtacım. Bittabi böyle bir şey bulamayacağım… Her şey şimdiye kadar olduğu gibi devam edecek. Belki seneler bu arkadaşın vazifesini yapacaklar…

Ben ne zaman mehtapta dolaşmaya çıksam yanımda birisini, ses çıkarmadan veya konuşarak (hangisi o esnada en muvafıkı ise) yanımda yürüyecek birisini ararım. Mutlak surette yalnızlığa alışmış olan dimağım yalnız o zaman bir arkadaş ister ve ben yalnız o zaman bir yoldaşa olan ihtiyacı duyarım, ben ay ziyası altında yürürken kolumda vücudunu bana yükleyerek giden birisini istiyorum. Ve ay beni yalnız gördükçe: "Nerde arkadaşın?" diye soruyor zannediyorum.

Yine âşıkım. Ah Ayşe, vallahi artık ben de şaşırdım, 15-16 yaşımdan beri şöyle bir haftacık olsun âşık olmadan durduğumu hatırlamıyorum. Mütemadiyen, bilafasıla ve şiddetle âşıkım. Zannetme ki öyle üstünkörü şeylere aşk ismini veriyorum, benimkilerin her biri ateşlilikte Verter'i, bakirlikte Romeo'yu geri bırakacak şeyler; işin tuhafı her seferinde ilk defa âşık oluyormuşum gibi bilmediğim heyecanlara ve ihtisaslara düşmemdir.

Melankoli

Beni en güzel günümde
Sebepsiz bir keder alır.
Bütün ömrümün beynimde
Acı bir tortusu kalır.

Anlıyamam kederimi,
Bir ateş yakar derimi,
İçim dar bulur yerimi,
Gönlüm dağlarda bunalır.

Ne kış, ne yazı isterim,
Ne bir dost yüzü isterim,
Hafif bir sızı isterim,
Ağrılar, sancılar gelir.

Yanıma düşer kollarım,
Görünmez olur yollarım,
En sevgili emellerim
Önüme ölü serilir...

Ne bir dost, ne bir sevgili,
Dünyadan uzak bir deli...
Beni sarar melankoli:
Kafamın içersi ölür.

Çalıkuşu haydi yat artık... Gecenin içinde gizli gizli söyleşen bu seslerden korkma... Onlar ne kadar zalim olsa "menekşe gözlü sarı çiçeklerine" yetim teyze kızlarının fakirliğini söyleyen dudaklar kadar sana fenalık edemez.

Bu kitabın burada olan varakları[nı] her kim kesdi ise anasını avradını, kızkardaşını, yengesini teyzesini, oğlanını uşağını, ovada kazını torbada tuzunu, tezgahda bezini, ocak başında kaşıklık sinisini sikdiğim büzevengi keretası dürüşt ibnesi.

Lakin cahil olduğunu bilip de herçe bad abad cehalette ısrar ve öğretip malumat almaktan imtina eylemek daha büyük bir beladır.

Türk'ü Türk bırakmalı. Frenk'e benzeyerek iyi Türk olurum sanmamalı. Türk çocuğuna Müslümanlıktan başka bir din, Alaturka ahlaktan başka bir ahlak, Türk seciyesinden başka bir seciye vermemeli.

Türk dediğin; gavuru, düşmanı siküb atar.

Ey Türk ırkı, ey demir ve ateşin evladı,
Ey binlerce yurt kuran, ey yüzlerce taç giyen,
Ey dünyaya efendi olmak için doğan sen!
Tanrı senin alnına bir kara baht yazmadı!..

Ben Türk'üm, Türk vatanının oğluyum.

Sadece Adı Türk

Türk Devletleri Teşkilatı ortak alfabe olarak Latin harflerinin baz alınacağı 34 harfli yeni  alfabeyi kabul etmiş. Hakiki hiçbir Türk bin yıllık yazımız olan Osmanlıca yerine ecnebilerin hurufunu kabul etmez. TDT bu kararıyla kimlere hizmet ettiğini göstermiştir.

Gece uyu gündüz ol bidar.

Maliye ahvali daima buhranlıdır.

İşin bilen, aşın bilen, eşin bilen fakir ölmez.

Yûf senin gibi terbiyesiz, hikmetsiz eşek kafalı câhil okumuşlara!